Pienso ahora hasta qué punto el amor enceguece y qué mágico poder tiene. ¡La hermosura del mundo! ¡Si es para morirse de risa!
Pero siempre entendemos demasiado tarde a los seres que más cerca están de nosotros, y cuando empezamos a aprender este difícil oficio de vivir ya tenemos que morirnos, y sobre todo ya han muerto aque...
Me atraía casi como me atrae la muerte o la nada. Pero creo que uno no debe entregarse pasivamente a esos sentimientos. Por eso tal vez no lo quise. Por eso quemé sus cartas. Cuando murió decidí destr...
En un planeta minúsculo que corre hacia la nada, nacemos en medio de dolores, crecemos, luchamos, hacemos sufrir, gritamos, morimos, y otros están naciendo para volver a empezar. Toda nuestra vida ser...
Una de las trágicas precariedades del espíritu, pero también una de sus sutilezas más profundas, es su imposibilidad de ser sino mediante la carne.
Me he apartado de mi camino. Pero es por mi maldita costumbre de querer justificar cada uno de mis actos.
Existió una persona que podria entenderme. Pero fue, precisamente, la persona que maté.
En todo caso había un solo túnel, oscuro y solitario: el mío, el túnel en el que había transcurrido mi infancia, mi juventud, toda mi vida.
Aun cuando se imagina que no existe en absoluto, se la descubre de pronto en su forma más sutil: la vanidad de la modestia.
On a tiny planet that has been racing toward oblivion for millions of years, we are born amid sorrow; we grow, we struggle, we grow ill, we suffer, we make others suffer, we cry out, we die, others di...
Mi-a lăudat atât de mult tablourile, încât am înţeles că le detestă.
Ljubav, to je jedna osoba koja pati i druga osoba koja se grdno dosađuje.
Gossos verdaderos son aquellos que embargan gratitud y nos predisponen al amor.
De pronto deseaba que me encerraran en un manicomio para descansar, puesto que allí nadie tiene la obligación de mantener la realidad como se pretende que es.
Y en aquel reducto solitario me ponía a escribir cuentos. Ahora advierto que escribía cada vez que era infeliz, que me sentía solo o desajustado con el mundo en que me había cado nacer. Y pienso si no...
Todo niño es un artista que canta, baila, pinta, cuenta historias y construye castillos. Los grandes artistas son personas extrañas que han logrado preservar en el fondo de su alma esa candidez sagrad...
On je morao da zna, ponavljao je u sebi Bruno s nekom ironičnom setom. Naravno da je znao. Ali, koliko je znao? Kakvo je to znanje bilo? Konačno, šta mi uopšte znamo o osnovnoj taji ljudskih bića? Pa...
Naravno da te volim, tikvane jedan. Nanela bih ti bol baš zato što te volim. Zar ne shvataš? Čovek ne nanosi zlo onima prema kojima je ravnodušan. Ali voleti, Martine, to je jako širok pojam...
La muerte tampoco es mi tipo y no obstante muchas veces me atrae.
Esa irresolución de arrojarse a la nada absoluta y eterna me ha detenido en todos los proyectos de suicidio