Stefan Zweig Quote
Yapacak hiçbir şey yoktu,duyacak hiçbir şey yoktu,görecek hiçbir şey yoktu,her yerde ve sürekli olarak insanın çevresinde hiçlik, zamandan ve mekandan mutlak anlamda yoksun bir boşluk vardı.insan bir aşağı bir yukarı gidip geliyordu ve onunla birlikte düşünceler de bir aşağı bir yukarı,bir aşağı bir yukarı gidip geliyordu,sürekli gidip geliyordu.fakat sonuçta düşüncelerin de,ne herhangi bir özden yoksunmuş gibi görünürlerse görünsünler, bir destek noktasına ihtiyaçları vardır,aksi takdirde dönmeye ve anlamsız bir biçimde kendi etrflarında çember çizmeye başlarlar;onlar da hiçliğe dayanamazlar.insan bir şey bekliyordu,sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. insan tekrar tekrar bekliyordu. hiçbir şey olmuyordu. insan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. hiçbir şey olmuyordu. insan yalnız kalıyordu. yalnız. yalnız.
Yapacak hiçbir şey yoktu,duyacak hiçbir şey yoktu,görecek hiçbir şey yoktu,her yerde ve sürekli olarak insanın çevresinde hiçlik, zamandan ve mekandan mutlak anlamda yoksun bir boşluk vardı.insan bir aşağı bir yukarı gidip geliyordu ve onunla birlikte düşünceler de bir aşağı bir yukarı,bir aşağı bir yukarı gidip geliyordu,sürekli gidip geliyordu.fakat sonuçta düşüncelerin de,ne herhangi bir özden yoksunmuş gibi görünürlerse görünsünler, bir destek noktasına ihtiyaçları vardır,aksi takdirde dönmeye ve anlamsız bir biçimde kendi etrflarında çember çizmeye başlarlar;onlar da hiçliğe dayanamazlar.insan bir şey bekliyordu,sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. insan tekrar tekrar bekliyordu. hiçbir şey olmuyordu. insan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. hiçbir şey olmuyordu. insan yalnız kalıyordu. yalnız. yalnız.