Hermann Hesse Quote

Ծառուղու վերջում կանգնած էի ես` անվճռական վարանքին տրված,սևեռուն նայում էի սևակնած սաղարթի մեջ ու ագահ ընչաքաղցությամբ ներշնչում հողմահարության ու նեխումի թաց բուրմունքը,որին ինչ-որ բան արձագանքում ու ողջունում էր իմ մեջ:Օ՜,ինչ տհաճ համ ուներ կյանք...